cybertotem.eu by Marek Styczynski is licensed under a Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska License.
instrumenty
Instrumenty muzyczne
Dlaczego tradycyjne instrumenty muzyczne są (dla mnie) ważne? Tradycyjne instrumenty muzyczne buduje się oczywiście po to, żeby tworzyć i podtrzymywać muzykę, która może być uznana za specyficzny przejaw kultury niematerialnej. Instrumenty - będąc także stosunkowo spontanicznym i indywidualnym wyrazem poczucia estetyki - są jednocześnie symptomem poziomu technicznego kultury, w jakiej się narodziły (lub do jakiej zostały zasymilowane). Stanowią wreszcie swoisty materialny klucz...
Dlaczego tradycyjne instrumenty muzyczne są (dla mnie) ważne? Tradycyjne instrumenty muzyczne buduje się oczywiście po to, żeby tworzyć i podtrzymywać muzykę, która może być uznana za specyficzny przejaw kultury niematerialnej. Instrumenty - będąc także stosunkowo spontanicznym i indywidualnym wyrazem poczucia estetyki - są jednocześnie symptomem poziomu technicznego kultury, w jakiej się narodziły (lub do jakiej zostały zasymilowane). Stanowią wreszcie swoisty materialny klucz...
2010-01-03 | czytaj więcej...
Fujara detwiańska (pasterska, fujara słowacka)
Fujarą detwiańską zainteresowałem się poważniej już w latach 80-siątych XX w. i pierwsze nagrania z udziałem tego instrumentu zrealizowałem na początku lat 90-siątych XX w. Pierwszą fujarę pasterską zamówiłem w Zvoleniu u prof. Milana Kriżo (wym. 163 cm długości, średnica górna: 5,5 cm, dolna 4,0 cm, średnica wew. otworu na dole rury głównej to 2,5 cm, nie zdobiona na moją prośbę, części ruchome i związane tradycyjnie rzemieniem, sygnowana MK na rurze głównej , inna fujara z mojej kolekcji (fujara ze szkoły Juraja Durecki , ma 169 cm długości, jest inkrustowana mosiężną blachą i barwiona na ciemno, ze stałym połączeniem głównych elementów mosiężną opaską), inna fujara z mojej kolekcji to bardzo interesujący instrument wykonany w rejonie Poljany z drewna bzu czarnego wyschniętego po uderzeniu piorunem...
Fujarą detwiańską zainteresowałem się poważniej już w latach 80-siątych XX w. i pierwsze nagrania z udziałem tego instrumentu zrealizowałem na początku lat 90-siątych XX w. Pierwszą fujarę pasterską zamówiłem w Zvoleniu u prof. Milana Kriżo (wym. 163 cm długości, średnica górna: 5,5 cm, dolna 4,0 cm, średnica wew. otworu na dole rury głównej to 2,5 cm, nie zdobiona na moją prośbę, części ruchome i związane tradycyjnie rzemieniem, sygnowana MK na rurze głównej , inna fujara z mojej kolekcji (fujara ze szkoły Juraja Durecki , ma 169 cm długości, jest inkrustowana mosiężną blachą i barwiona na ciemno, ze stałym połączeniem głównych elementów mosiężną opaską), inna fujara z mojej kolekcji to bardzo interesujący instrument wykonany w rejonie Poljany z drewna bzu czarnego wyschniętego po uderzeniu piorunem...
2010-01-03 | czytaj więcej...
Gajdica – unikalny klarnet ze Słowacji
Instrument występuje jedynie w jednym rejonie Słowacji i toczy się dyskusja na temat jego pochodzenia. Pierwszym znanym muzykiem grającym i budującym gajdice był Andrej Mizerak (1897-1977) z miejscowości Lucky-Potoky na Wschodniej Słowacji. Na temat gajdicy powstały rozprawy naukowe, książki i opracowania popularyzatorskie (np. : „Andrej Mizerak a jeho gajdica" CD z archiwalnymi nagraniami A. Mizeraka, nakład 500 sztuk, www.hornatorysa.com 2008,). Instrument ma ok. 50 cm długości, składa się z drewnianej przebierki z 7 otworami (w tym jeden od spodu) budowanej z drewna bzu czarnego (Sambucus nigra) lub kaliny koralowej (Viburnum opulus) oraz czaszy wzmacniającej o długości ok. 21 cm, zbudowanej z rogu krowy lub (dawniej) wołu.
Instrument występuje jedynie w jednym rejonie Słowacji i toczy się dyskusja na temat jego pochodzenia. Pierwszym znanym muzykiem grającym i budującym gajdice był Andrej Mizerak (1897-1977) z miejscowości Lucky-Potoky na Wschodniej Słowacji. Na temat gajdicy powstały rozprawy naukowe, książki i opracowania popularyzatorskie (np. : „Andrej Mizerak a jeho gajdica" CD z archiwalnymi nagraniami A. Mizeraka, nakład 500 sztuk, www.hornatorysa.com 2008,). Instrument ma ok. 50 cm długości, składa się z drewnianej przebierki z 7 otworami (w tym jeden od spodu) budowanej z drewna bzu czarnego (Sambucus nigra) lub kaliny koralowej (Viburnum opulus) oraz czaszy wzmacniającej o długości ok. 21 cm, zbudowanej z rogu krowy lub (dawniej) wołu.
2010-01-03 | czytaj więcej...